Produkty silnikowe z łożyskami, ze względu na rolę stowarzyszonych elementów, zarówno w kierunku promieniowym, jak i osiowym, podlegają ograniczeniom pozycjonowania, których końcowy wynik będzie miał wpływ na luz łożyska, co objawia się w początkowym luzie łożyska i różnicy międzyprześwit roboczy.
Luz w łożysku to całkowita odległość, o jaką jeden z pierścieni łożyska może przesunąć się w kierunku promieniowym lub osiowym względem drugiego pierścienia łożyska. W odniesieniu do luzu łożyska należy rozróżnić luz przed montażem oraz luz po montażu i osiągnięciu temperatury roboczej. Luz roboczy łożyska jest zazwyczaj mniejszy niż luz początkowy ze względu na pasowania tolerancyjne o różnym stopniu wcisku oraz różny stopień rozszerzalności cieplnej pierścieni łożyska i części towarzyszących (np. wałów silnika, pokryw końcowych itp.), co powoduje rozszerzanie się lub ściskanie pierścienia.
Ogólne zasady kontroli i prowadzenia: Luz roboczy łożysk kulkowych powinien wynosić zero lub mieć niewielkie napięcie wstępne. Jednakże w przypadku łożysk walcowych, baryłkowych i innych łożysk, podczas pracy musi występować pewien luz resztkowy, nawet jeśli jest on bardzo mały.
Generalnie w normalnych warunkach pracy odpowiedni luz roboczy można uzyskać, wybierając łożyska o wspólnym luzie grupowym. Jednakże, gdywarunki pracy i montażuróżnią się od sytuacji ogólnej, np. gdy łożyska obu pierścieni są pasowane wciskowo lub różnica temperatur pierścieni ma duży wpływ, wtedy należy wybrać luz większy od zwykłego zestawu dużych lub małych łożysk.
W zależności od zastosowania, łożyska powinny być skonfigurowane z dodatnim lub ujemnym luzem roboczym. W większości przypadków luz roboczy powinien być dodatni, co oznacza, że łożysko powinno pracować z pewnym luzem resztkowym. Z drugiej strony, istnieje wiele zastosowań, w których wymagany jest ujemny luz roboczy – czyli napięcie wstępne.
Naprężenie wstępne łożysk może być stosowane w celu zwiększenia sztywności lub dokładności obrotowej konfiguracji łożysk. Przykładami są łożyska wrzecionowe w obrabiarkach, łożyska zębate w wałach napędowych pojazdów samochodowych, łożyska w małych silnikach lub konfiguracje łożysk dla ruchu posuwisto-zwrotnego. W niektórych zastosowaniach, w których łożyska nie są poddawane lub są poddawane jedynie bardzo małym obciążeniom i pracują z dużymi prędkościami, należy zastosować napięcie wstępne.konfiguracja łożyskaW tym przypadku celem napięcia wstępnego jest zapewnienie minimalnego obciążenia łożyska, aby zapobiec ślizganiu się elementów tocznych i uszkodzeniu łożyska.
Napięcie wstępne może być promieniowe lub osiowe w zależności od rodzaju łożyska. Na przykład łożyska walcowe ze względu na swoją konstrukcję mogą mieć napięcie wstępne tylko w kierunku promieniowym, podczas gdy łożyska kulkowe wzdłużne i łożyska walcowe wzdłużne mogą mieć napięcie wstępne tylko w kierunku osiowym. Jednorzędowe łożyska kulkowe skośne i łożyska stożkowe są na ogół poddawane osiowemu napięciu wstępnemu i są zazwyczaj stosowane w parach rozbieżnych lub zbieżnych z innym łożyskiem tego samego typu. Łożyska kulkowe zwykłe są zwykle również stosowane z tym samym osiowym napięciem wstępnym, aby osiągnąć cel napięcia wstępnego, powinny być stosowane z większą niż zwykle grupą luzu promieniowego, tak aby mogło być tak, jak łożyska kulkowe skośne mają kąt działania większy od zera.
Czas publikacji: 05-06-2024