1. W chodniku kopalnianym rozpylana jest woda, po czym silnik staje się wilgotny, izolacja odpada, powierzchnia ognioodporna poważnie rdzewieje i silnik jest nadal używany bez wyschnięcia.
2. Silnik przeciwwybuchowy stosowany w przenośniku zgrzebłowym na przodku kopalni jest często pokryty pyłem węglowym, co powoduje słabe odprowadzanie ciepła przez silnik.
3. Nieostrożne obchodzenie się z węglem pod ziemią w kopalniach węgla może spowodować uszkodzenie pokrywy wentylatora silnika i jego części. Spadające kamienie lub kawałki węgla spłaszczają osłonę silnika, powodując tarcie między wentylatorem a osłoną. Kamień węglowy wpada do osłony silnika, powodując uszkodzenie wentylatora podczas pracy silnika.
4. Instalacja przenośnika jest niestabilna, a podczas pracy występują silne wibracje.
5. Gumowy pierścień uszczelniający w przepuście kablowym puszki przyłączeniowej silnika ulega starzeniu i traci elastyczność. Po wciśnięciu osłony kablowej powstaje szczelina między kablem a pierścieniem uszczelniającym. Podkładka sprężynowa śruby mocującej jest zgubiona, puszka przyłączeniowa silnika nie jest szczelnie połączona z powierzchnią złącza ramy, co powoduje utratę właściwości przeciwwybuchowych.
6. Łożysko silnika ulega zużyciu, luz osiowy i promieniowy wzrasta, a wał obrotowy porusza się szeregowo podczas pracy. Jednocześnie zwiększa się luz ognioszczelny na styku wału obrotowego z pokrywą wewnętrzną, a minimalny luz jednostronny nie spełnia wymagań normy przeciwwybuchowej.
Tylko poprzez wzmocnienie naukowego zarządzania, racjonalne wykorzystanie silników przeciwwybuchowych, częstą konserwację, remonty i stałe utrzymywanie silnika w dobrym stanie możemy zagwarantować bezpieczną i niezawodną pracę silników przeciwwybuchowych w kopalniach węgla.
Czas publikacji: 26-02-2024