1. Wyroby związane z bezpieczną produkcją, stosowane w kopalniach węgla, muszą posiadać znak bezpieczeństwa dla wyrobów górniczych. Wyroby, które nie uzyskały znaku bezpieczeństwa dla wyrobów górniczych, nie mogą być stosowane.
2. W miejscach, w których stężenie gazu jest mniejsze niż 1%, należy stosować zwykłe przenośne przyrządy pomiarowe, a stężenie gazu w środowisku użytkowania należy monitorować na bieżąco.
3. Inspektorzy ds. bezpieczeństwa przeciwwybuchowego zatrudnieni w pełnym wymiarze godzin muszą przejść szkolenie i egzaminy prowadzone przez przełożonych i uzyskać certyfikat kwalifikacji. Inspektorzy ds. bezpieczeństwa przeciwwybuchowego zatrudnieni w niepełnym wymiarze godzin muszą przejść szkolenie i egzaminy na poziomie kopalni i uzyskać certyfikat kwalifikacji.
4. Przed wejściem do kopalni urządzenia elektryczne w wykonaniu przeciwwybuchowym muszą zostać sprawdzone przez pełnoetatowych inspektorów ds. zabezpieczeń przeciwwybuchowych pod kątem „certyfikatu wyrobu”, „świadectwa zabezpieczenia przeciwwybuchowego”, „znaku bezpieczeństwa wyrobów kopalni węgla” oraz parametrów bezpieczeństwa; dopiero po zakwalifikowaniu kontroli i wydaniu certyfikatu urządzenie może zostać dopuszczone do wejścia do kopalni.
5. Urządzenia elektryczne w wykonaniu przeciwwybuchowym przeznaczone do próbnej eksploatacji przemysłowej muszą posiadać „pozwolenie na produkcję przemysłową” wydane przez Dział Nadzoru i Kontroli Jakości. Jednostka użytkowa musi opracować środki bezpieczeństwa oraz uzyskać konsultację i zatwierdzenie przez Zastępcę Dyrektora Generalnego ds. Elektromechaniki Kopalni, w przeciwnym razie nie będzie mogła wejść na teren kopalni.
6. Jeżeli podziemne urządzenia elektryczne przeciwwybuchowe zmieniają swoją wartość znamionową lub ulegają zmianom technicznym, muszą zostać sprawdzone przez upoważniony krajowy urząd nadzoru i kontroli jakości wyrobów górniczych.
7. Eksploatacja, konserwacja i naprawa podziemnych urządzeń elektrycznych przeciwwybuchowych muszą spełniać różne wymagania techniczne dotyczące odporności na wybuch.
8. Sprzęt elektryczny z uszkodzoną obudową przeciwwybuchową należy natychmiast wymienić lub poddać utylizacji. Dalsze jego używanie jest surowo zabronione.
9. Konserwacja obudów przeciwwybuchowych musi być zgodna z „Przepisami dotyczącymi napraw obudów urządzeń elektrycznych przeciwwybuchowych w kopalniach węgla” i musi być wykonywana przez jednostki lub producentów posiadających kwalifikacje w zakresie konserwacji urządzeń przeciwwybuchowych.
10. Pracownicy zajmujący się konserwacją urządzeń elektrycznych zabezpieczonych przed wybuchem (inspektorzy urządzeń elektrycznych zabezpieczonych przed wybuchem pracujący w niepełnym wymiarze godzin) mają obowiązek przeprowadzać kontrolę urządzeń elektrycznych zabezpieczonych przed wybuchem znajdujących się pod ich nadzorem co najmniej raz na zmianę.
11. Pełnoetatowi inspektorzy ds. zabezpieczeń przeciwwybuchowych powinni przeprowadzać kontrolę urządzeń elektrycznych w wykonaniu przeciwwybuchowym w kopalniach z dużym stężeniem gazów lub w strefach z dużym stężeniem gazów w kopalniach z małym stężeniem gazów co najmniej dwa razy w tygodniu. Urządzenia elektryczne w wykonaniu przeciwwybuchowym w kopalniach z małym stężeniem gazów należy kontrolować co najmniej raz w tygodniu.
12. Obsada pełnoetatowych i niepełnoetatowych inspektorów ds. zabezpieczeń przeciwwybuchowych musi odpowiadać potrzebom prac inspekcyjnych w zakresie zabezpieczeń przeciwwybuchowych.
13. Poziom napięcia w kablach urządzeń elektrycznych przeciwwybuchowych (w tym małych urządzeń elektrycznych) nie może być wyższy od napięcia znamionowego, w przeciwnym razie uznaje się, że nastąpiło uszkodzenie wybuchowe.
14. Jeżeli zacisk 9# przeciwwybuchowego wyłącznika magnetycznego stosowanego w kopalniach z dużym ryzykiem wybuchu gazu, węgla lub gazu jest uziemiony lub obudowa przeciwwybuchowa jest z jakiegoś powodu pod napięciem, uznaje się to za awarię spowodowaną wybuchem.
15. Zastosowanie przełączników do sterowania linią zasilania wchodzącą i wychodzącą z urządzenia wejściowego będzie uważane za awarię wybuchową (nie dotyczy to jednak przekaźnika wykrywania wycieku oraz zasilania obwodu sterującego).
16. Cały sprzęt elektryczny w wykonaniu przeciwwybuchowym należy obsługiwać zgodnie z wymaganiami dotyczącymi zabezpieczeń przeciwwybuchowych, niezależnie od tego, gdzie jest stosowany pod ziemią.
17. Jeżeli obudowa ma pęknięcia, otwarte spawy lub poważne odkształcenia (długość odkształcenia przekracza 50 mm, a głębokość wypukłości i wklęsłości przekracza 5 mm), uznaje się to za eksplozję.
18. Jeżeli na wewnętrznej i zewnętrznej stronie obudowy przeciwwybuchowej odpadnie rdza (grubość warstwy rdzy wynosi 0,2 mm lub więcej), uznaje się to za awarię wybuchową.
19. Jeżeli przezroczysta płyta otworu obserwacyjnego (okna) pomieszczenia przeciwwybuchowego (komory) jest luźna, pęknięta lub użyto zwykłego szkła, uznaje się to za awarię wybuchową.
20. Jeżeli komora przeciwwybuchowa urządzenia przeciwwybuchowego jest podłączona bezpośrednio, gniazdo izolacji przeciwwybuchowej w skrzynce przyłączeniowej urządzenia przeciwwybuchowego zostanie usunięte; zacisk i rura siedziska izolacji zostaną spalone, tak że dwie komory zostaną połączone, jest to awaria.
21. Jeżeli urządzenie blokujące jest niekompletne, zdeformowane, uszkodzone i nie może pełnić funkcji blokującej, jest ono uszkodzone.
22. Minimalna efektywna długość powierzchni złącza przeciwwybuchowego drzwi szybkodziałających nie może być mniejsza niż 25 mm, w przeciwnym razie uznaje się je za uszkodzone.
23. Średnia chropowatość powierzchni złącza przeciwwybuchowego nie powinna być większa niż 6,3 μm, w przeciwnym razie uznaje się to za wadę.
24. Na powierzchni przeciwwybuchowej nie ma rdzy (po przetarciu nicią bawełnianą nadal widoczne są ślady rdzy, co jest rdzą, a pozostają jedynie cienie chmur, które nie są uważane za rdzę), w przeciwnym razie jest to awaria.
25. Śruby i podkładki sprężyste muszą być kompletne i dokręcone (stopień dokręcenia określa się po spłaszczeniu podkładek), w przeciwnym razie jest to uznane za wadę.
26. Parametry podkładek sprężynowych muszą być zgodne ze śrubami. (Jeśli pojedyncze podkładki sprężynowe sporadycznie pękają lub tracą elastyczność, należy sprawdzić szczelinę przeciwwybuchową w tym miejscu. Jeśli nie przekracza ona dopuszczalnego limitu, należy wymienić kwalifikowane podkładki sprężynowe, a awaria nie będzie miała charakteru wybuchowego). W przeciwnym razie awaria będzie miała charakter wybuchowy.
27. Śruby lub otwory na śruby nie mogą się przesuwać (poza tymi, które są dokręcane śrubami o tej samej średnicy i nakrętkami), w przeciwnym razie nastąpi eksplozja.
28. Dopasowanie śrub i nieprzepuszczalnych otworów na śruby. Po dokręceniu, pozostała długość osiowa gwintu na śrubach i otworach na śruby powinna być większa niż dwukrotność grubości podkładek sprężystych; jeśli grubość wokół i u dołu otworów na śruby jest większa niż 3 mm, nastąpi eksplozja.
29. Parametry śrub i nakrętek w tej samej części powinny być spójne. Głębokość wkręcenia stalowej śruby mocującej w nakrętkę nie może być mniejsza niż średnica śruby, w przeciwnym razie nastąpi eksplozja.
30. Długość głęboko osadzonej stalowej śruby mocującej włożonej do otworu na śrubę powinna być większa od średnicy śruby, a części żeliwne, miedziane i aluminiowe nie powinny być mniejsze niż 1,5-krotność średnicy śruby; jeśli głębokość otworu na śrubę jest niewystarczająca, należy ją wypełnić, w przeciwnym razie nastąpi eksplozja.
Czas publikacji: 31 lipca 2024 r.