Ogólnie rzecz biorąc, zakres temperatur pracy silnika jest odpowiedni i zależy od poziomu izolacji silnika. W przypadku klasy A temperatura otoczenia wynosi 40°C, a temperatura obudowy silnika powinna być niższa niż 60°C.
Temperatura graniczna silnika jest również ściśle związana z klasą izolacji silnika. Na przykład, graniczna temperatura pracy dla klasy A wynosi 105°C, a maksymalna dopuszczalna temperatura pracy dla klasy A wynosi 90°C.
W przypadku silnika pracującego pod obciążeniem znamionowym temperatura obudowy nie powinna być wyższa niż 80 stopni, zwykle wynosi około 60 lub 70 stopni, z wyjątkiem silnika pompy wodnej.
Związek między wzrostem temperatury a temperaturą i innymi czynnikami:
1. Wraz ze spadkiem temperatury, wzrost temperatury normalnego silnika nieznacznie się zmniejszy. Dzieje się tak, ponieważ rezystancja uzwojenia R maleje, a straty miedzi maleją. Wraz ze spadkiem temperatury o 1°C, R spada o około 0,4%.
2. W przypadku silników z chłodzeniem własnym, zmiany temperatury mają większy wpływ na silniki o dużej mocy i silniki o konstrukcji zamkniętej. Każde 10°C wzrostu temperatury otoczenia powoduje wzrost temperatury o 1,5–3°C, ponieważ straty miedzi w uzwojeniu rosną wraz ze wzrostem temperatury.
3. Gdy wilgotność powietrza wzrośnie o 10%, wzrost temperatury można zmniejszyć o 0,07–0,38℃, średnio o 0,19℃, dzięki lepszemu przewodzeniu ciepła.
4. Wysokość również wpływa na wzrost temperatury. Standardowo przyjmuje się wysokość 1000 m n.p.m. Na każde 100 m n.p.m. wzrost temperatury będzie większy o 1% wartości granicznej wzrostu temperatury.
Czas publikacji: 17 grudnia 2023 r.